Orlando Griffith

Xavira Griffith

Papa was niet alleen mijn lieve vader, maar ook een zorgzame echtgenoot. Een beschermende oom, een betrouwbare vriend/en neef, en een trotse opa. Hij was een rots voor ons allemaal, en de anker die ons samenbracht. Woorden schieten tekort als ik zou moeten vertellen hoe bijzonder papa was. Met iedereen in zijn leven had hij een aparte unieke band. Een echte trotse Griffith die altijd klaar stond voor zijn familie en naasten. En die zeker ook zijn ondeugende kant had. Wat ik ook kan vertellen is dat papa een echte levens genieter was. Hij kon plezier halen uit kleine dingen . Zelfs van een stukje oude kaas en een glas jenever kon hij al genieten. Hoe simpel kan iemand zijn. Dankzij papa heb ik mogen ervaren wat liefde op het eerste gezicht is. Hij was niet alleen mijn vader, maar ook mijn beste vriend, af en toe mijn hoofdpijn en mijn partner in crime. Naast al zijn wijze woorden en zachte karakter heeft hij ook weleens zijn ondeugende en koppige kant. Bijvoorbeeld: Als mama dan zei dat ik netjes aan de juf moet vertellen dat een kindje op school me geslagen heeft, zei papa: sla of bijt gewoon terug. Of als mama uit beleefdheid een traktatie weigerde. Nam papa het gerust met twee handen aan. Laten we niet vergeten hoe papa altijd extra pennen meenam die je gratis kreeg bij een winkel, of in plaats van één snoepje, er gelijk 50 in zijn zak stak. Deze man kent geen schaamte. De aller laatste keer dat ik met papa zijn krant ging kopen op zaterdag, was de hele parkeerplaats vol en dus geen plek. Alleen nog 1 plekje, maar die was voor de invalide. Ik zei toen tegen papa, op die plekje mag ik niet parkeren omdat ik daar geen invalide kaart voor heb: waarop papa mij beantwoorde: ach meisje, ga daar gewoon parkeren, ze zien me toch met mijn wandelstok lopen? Ik ben ook gehandicapt. En zo zijn er nog duizenden verhalen die ik kan vertellen. Papa leefde echt boven en onder de wet. Als je Orlando August Griffith als een citaat zou vertalen zou die zijn: nee heb je. Ja kun je krijgen. Of: ik neem geen nee als antwoord. Maar vooral deze: en een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd Zoveel emoties dat ik ervaar. Verdriet omdat ik hem mis. Dankbaar dat ik hem in mijn leven heb mogen ervaren. Boos dat ik hem niet meer bij me heb. En troost als ik denk aan onze mooie herinneringen. Die ik voor altijd zal koesteren. Ik waardeer alle momenten die ik met papa heb mee gemaakt. Zijn liefde is onbeschrijfelijk, dat moet je echt voelen. En geloof me dat is bij een ieder gebeurd die hier vandaag zit. Ik heb weleens aan papa gevraagd: waarom heb je niet zoveel vrienden? Waarop hij me beantwoordde: waarom moet ik vrienden hebben als ik familie heb? Jaa hoor mensen zijn familie was echt zijn alles en zij trots. Ik kan wel uren doorgaan over papa, maar al die mooie herinneringen maken het juist moeilijker om afscheid te nemen. Vooral omdat ik zelden zulke bijzondere mensen als hem ben tegen gekomen. Voor ons is dit een groot verlies. Maar voor in de hemel is hij een grote aanwinst. Papa word omarmd door de engelen in de hemel, en herenigd met zijn ouders, broers, zus en gelievden die hij over de jaren heen is verloren. Vandaag is niet een goodbye, maar een see you later. Want geloof me. Ik ben nog lang niet klaar met je pa. Ik kom je echt nog weer tegen.